Lau Naufragoak

Itsasontzi batean lau pertsona zihoazen, bakoitza bere ondasun guztiekin: erregearen semea, noblea, merkataria, eta artzaina. Ekaitzaren ordorioz ontzia hondoratu egin zen eta nola edo hala iritsi ziren itsasertzera.

Nekaturik eta busti-busti eginda, euren zoritxarraz atsekabetu besterikk ez ziren egiten, harik eta artzainak zerbait esan zuen arte:

-Horrela atsekabetu beharrean zeragtik ez dugu gure egoera tamalgarri hau nola konpondu aztertzen?

-Zuk ez duzu ezer galdu -erantzun zien besteek -, baina guk... Begira! Urak eraman dizkigu ondasun guztiak.

-Bai, baina horrela ez dituzue berreskuratuko. Eta zerbait egin beharko dugu larrialdi honetatik ateratzeko.

Artzainaren hitzek eraginda bakoitzak bere plana agertu zuen:

-Nik asko dakit zenbakiez. Aritmetika irakatsi eta diru asko aterako dut. proposatu zuen merkatariak.

-Nik jokamolde eta ohitura onak  ezagutzen ditut. Horietxek erakutxiko ditut -gaineratu zuen nobleak.

-Eta nik politika gaiak irakats ditzaket -esan zuen erregearen semeak.

Baina artzainak, besteenn proposamenak entzun ondoren, esan zien:

-Oso burutapen onak dituzue, eta zientzia ugari, baina horrekin nekez konpon daiteke berehalako arazorik.

Hori esan eta buru-belarri lanari ekun zion: basora joan, ahal zituen adar denak bildu eta herrixka bateko azokan saldu zituen su-egun bezala. Horrela, guztiak bizi ahal izan ziren.

Zabaldu Bildu.net | del.icio.us